Przerost łechtaczki (inaczej: klitoromegalia, hipertrofia łechtaczki, łac. macroclitoris), to patologiczny stan, w którym łechtaczka (zaliczana do żeńskich narządów płciowych zewnętrznych) przyjmuje rozmiar większy, niż ten uznawany za fizjologiczny. Najczęściej przyczyną są różnego rodzaju zaburzenia hormonalne. Diagnostyką i leczeniem problemu zajmuje się endokrynolog we współpracy z ginekologiem.
Spis treści
Przerost łechtaczki – przyczyny
Najczęściej do przerostu łechtaczki prowadzą:
- zespół nadnerczowo-płciowy;
- hormonalnie czynne guzy nowotworowe produkujące androgeny;
- przyjmowanie sterydów anabolicznych;
- czynniki genetyczne, w tym niektóre choroby genetyczne;
- ekspozycja płodów żeńskich na androgeny.
Znacznie rzadziej problem ten ma podłoże idiopatyczne, a więc nie do końca wiadomo, dlaczego doszło do przerostu łechtaczki. Nieznana etiologia uniemożliwia wprowadzenie leczenia przyczynowego, co ma miejsce przy powyższych chorobach.
Jak wygląda przerost łechtaczki?
Wprawdzie nie ma ustalonych norm wielkości w stosunku do łechtaczki, jednak przyjmuje się, że jej średnica nie powinna przekraczać 5 mm, jeśli aktualnie nie znajduje się w stanie pobudzenia seksualnego. Wówczas fizjologicznie łechtaczka ulega powiększeniu, gdyż napływa do niej znaczna ilość krwi, podobnie jak ma to miejsce w przypadku męskiego prącia. Kilkanaście minut po orgazmie łechtaczka wraca do pierwotnych rozmiarów. Jeśli stale jest większa niż 5 mm, warto rozpocząć poszukiwania przyczyn tego zjawiska. Szczególnie jeśli towarzyszą temu inne dolegliwości. Przerost łechtaczki sam w sobie może generować ból, uniemożliwiający satysfakcjonujące stosunki seksualne czy niektóre aktywności fizyczne (np. jazdę na rowerze, jazdę konną).
Przerost łechtaczki leczy się nie tylko ze względów estetycznych i związanych z seksualnością. Hipertrofia tego narządu może prowadzić do ucisku na cewkę moczową lub dolne drogi moczowe, co skutkuje trudności z oddawaniem moczu. Przerośnięta łechtaczka utrudnia ponadto utrzymanie właściwej, wysokiej higieny intymnej, co przekłada się na zwiększenie ryzyka infekcji.
Przerost łechtaczki – diagnostyka
Pierwszym etapem jest ocena przerostu łechtaczki na podstawie skali Pradera:
- I – przerost nieznaczny, wargi sromowe rozwinięte prawidłowo;
- II – wyraźny przerost łechtaczki i pogłębienie przedsionka pochwy;
- III – znaczny przerost łechtaczki, czemu towarzyszy częściowy zrost warg sromowych i wytworzenie wspólnej zatoki moczowo-płciowej;
- IV – jeszcze większy przerost łechtaczki, przy jednoczesnym zrośnięciu warg sromowych i umiejscowieniu ujścia zatoki moczowo-płciowej u jej nasady;
- V – tak znaczny przerost łechtaczki, że swoim wyglądem przypomina ona męskie prącie. Towarzyszy temu całkowity zrost warg sromowych, a zatoka moczowo-płciowa uchodzi na szczycie żołędzi.
Jednocześnie kobieta poddawana jest klasycznemu badaniu ginekologicznemu wraz z USG narządu rodnego. Ważne są badania krwi, zwłaszcza pod kątem hormonów płciowych żeńskich. Przed ewentualnym zabiegiem operacyjnym określa się ponadto kariotyp pacjentki.
Przerost łechtaczki – leczenie
Jeśli to możliwe, wdraża się leczenie przyczynowe, mające na celu wyleczenie lub ustabilizowanie choroby podstawowej. W tym celu bardzo często przepisuje się odpowiednie leki hormonalne, które przywracają właściwy poziom androgenów. Dodatkowo przy wszelkich nowotworach stosuje się radioterapię i/lub chemioterapię. W niektórych przypadkach prowadzi to do zmniejszenia objętości łechtaczki. Jeśli tak się nie stało lub pacjentka zmaga się z przerostem idiopatycznym, można rozważyć leczenie chirurgiczne. Zwłaszcza jeśli przerost uniemożliwia lub utrudnia jej normalne, codzienne funkcjonowanie. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym i polega on na częściowej amputacji łechtaczki skalpelem harmonicznym.
Zastosowanie noża harmonicznego pozwala uniknąć śródoperacyjnego krwawienia i zapewnia maksymalną możliwą precyzję. Tradycyjnie podczas częściowego wycięcia łechtaczki podwiązuje się krwawiące naczynia krwionośne lub stosuje się elektrokoagulację. Cały zabieg trwa do kilkunastu minut. Badanie kontrolne wykonuje się po 7 dniach, zaś miesiąc później możliwy jest już powrót do aktywności seksualnej.
![](https://www.spirulina.pl/wp-content/uploads/2021/04/polecane.jpg)
![](https://www.spirulina.pl/wp-content/uploads/2020/10/kolagen-do-picia-bioalgi.jpg)
Kolagen bioalgi to aż 97% hydrolizowanego kolagenu o wysokiej biodostępności. Opatentowana formuła przyczynia się do łagodzenia objawów istniejących już chorób stawów, a dodatkowo uzupełnia niedobory kolagenu w organizmie. Wpływa też na stan skóry …
Zobacz tutaj ...
![](https://www.spirulina.pl/wp-content/uploads/2020/10/kwas-hialuronowy-kapsulki-bioalgi.jpg)
Kwas hialuronowy decyduje nie tylko o jędrnej i gładkiej skórze, ale także jest głównym składnikiem płynu stawowego i pełni funkcję „smaru” przy wykonywaniu ruchu redukując ból w stawach. Jego głównym zadaniem jest regulacja zawartości wody w przestrzeni
Zobacz tutaj ...
Bibliografia
- Noczyńska A., Zubkiewicz-Kucharska A., Kik E., Wrodzony przerost nadnerczy – opis przypadku, Family Medicine & Primary Care Review 2012, 14, 4: 623-627.
- Daniłoś J., Morawska D., Stachowicz N., Kotarski J., Przerost łechtaczki – leczenie z zastosowaniem noża harmonicznego (opis przypadku), Wiadomości Lekarskie 2013, Tom LXVI, nr 3.
Zostaw komentarz