Zastój moczu w nerce zwane jest w skrócie wodonerczem (łac. hydronephrosis). Powstaje w sytuacjach, gdy mocz jest produkowany prawidłowo, jednak nie może zostać w pełni wydalony na zewnątrz i jest tym samym przechowywany w nerce. Prowadzi to do jej powiększenia i licznych, niebezpiecznych powikłań. Diagnostyką i leczeniem tego stanu zajmuje się lekarz nefrolog.
Spis treści
Zastój moczu w nerce – przyczyny
Zastój moczu w nerce może wynikać z patologii w obrębie samych nerek, ale i moczowodów czy pęcherza moczowego. Najczęściej przyczyną jest obecność kamieni moczowych w moczowodzie lub miedniczne nerkowej, co ma miejsce w przebiegu kamicy nerkowej. Innymi możliwymi przyczynami są także:
- nowotwory narządu rodnego naciekające układ moczowy;
- nowotwory wywodzące się z nabłonka dróg moczowych;
- powiększenie gruczołu krokowego u mężczyzn;
- tętniak aorty brzusznej lub tętnic biodrowych;
- znacznego stopnia obniżenie narządu rodnego u kobiet;
- stany zapalne dróg moczowych;
- niewydolność nerek.
Wodonercze może pojawić się też w przebiegu ciąży, zwłaszcza w III trymestrze lub w ciąży mnogiej. Wówczas rozwijający się płód może uciskać na moczowody, co utrudnia prawidłowy wypływ moczu. W tym przypadku dolegliwość mija jednak po porodzie.
Zastój moczu w nerce może również wynikać z przyczyn wrodzonych, do których zaliczamy:
- zwężenia w złączu miedniczkowo-moczowodowym;
- zwężenie moczowodu w dowolnym odcinku;
- zwężenie szyi pęcherza moczowego.
Wodonercze często dotyczy wyłącznie jednej nerki – wówczas ta druga po części przejmuje jej funkcję, nie jest jednak w stanie długo pracować w ten sposób. Dochodzi w jej obrębie do wzrostu ciśnienia, a następczo do poszerzenia miedniczki i kielichów nerkowych.
Zastój moczu w nerce – objawy
Objawy wodonercza zależą w dużej mierze od tego, w którym miejscu znajduje się przeszkoda utrudniająca wypływ moczu. Obraz kliniczny może być więc różnorodny. Najczęściej obserwuje się jednak:
- dolegliwości bólowe w okolicy lędźwi, które mogą mieć charakter promieniujący w kierunku moczowodów;
- nudności i wymioty;
- wzdęcia;
- utrata apetytu;
- nadciśnienie tętnicze;
- nieregularne oddawanie moczu;
- znaczne zagęszczenie moczu.
Ze względu na fakt, że funkcje patologicznie zmienionej nerki może przejąć ta druga, zdrowa, wodonercze często pozostaje niezauważone przez dłuższy czas. Objawy pojawiają się znacznie szybciej w przebiegu zajęcia obu nerek. Niektórzy pacjenci wskazują na bezmocz, inni natomiast zmagają się z bardzo częstym oddawaniem moczu, także w nocy.
Diagnostyka wodonercza
W diagnostyce wodonercza kluczowym badaniem jest USG nerek i całego układu moczowego. Dodatkowo wykonuje się badania krwi i badanie moczu oraz renoscyntygrafię. Renoscyntygrafia to badanie izotopowe nerek, którego głównym celem jest ocena funkcjonowania tego narządu.
Zastój moczu w nerce – leczenie
Należy dążyć do eliminacji przyczyny wodonercza. Jeśli jest to nowotwór należy rozpocząć leczenie onkologiczne, jeśli natomiast zastój moczu w nerce wynika z bakteryjnych stanów zapalnych układu moczowego wdraża się antybiotykoterapię. Jedynie w skrajnych przypadkach pojawia się konieczność usunięcia nerki. Litotrypsja znajduje zastosowanie w przebiegu kamicy nerkowej i polega na kruszeniu kamieni w nerkach celem ich sprawnego usunięcia z dróg moczowych. Kobiety ciężarne zmagające się z wodonerczem mogą skorzystać z pomocy doświadczonego fizjoterapeuty uroginekologicznego. Za pomocą technik manualnych i ćwiczeń relaksacyjnych specjalista może zlikwidować napięcia w obrębie jamy brzusznej i grzbietu, tym samym tworząc więcej miejsca dla płodu, jak również może delikatnie przyczynić się do zmiany pozycji płodu.
Wodonercze zawsze wymaga diagnostyki i leczenia. Bagatelizowany problem może mieć poważne konsekwencje, takie jak infekcje dróg moczowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek czy zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej.


Czarnuszka siewna (łac. Nigella sativa) to oryginalny, jakości premium produkt wykazujący wiele właściwości. Wykorzystywany jest m.in. przy zmienionej chorobowo skórze. Działa antygrzybicznie, przeciwwirusowo, antyalergicznie, przeciwwrzodowo, …
Zobacz tutaj ...
Bibliografia
- Szczeklik A., Choroby wewnętrzne, tom II, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006.
- Żyluk A., Wodonercze o niejasnej etiologii przebiegające z objawami „ostrego brzucha” – opis przypadku, Pomeranian Journal of Life Sciences, 1/2015.
- Duława J., Czynniki rozwoju kamicy nerkowej, Forum Nefrologiczne, 3/2009.
Zostaw komentarz