Wrzody żołądka to inaczej ubytki błony śluzowej żołądka sięgające aż warstwy mięśniowej. Są charakterystycznym objawem choroby wrzodowej żołądka, która wykazuje przewlekły przebieg. Nieleczona może negatywnie wpływać na jakość życia, ponieważ wiąże się z występowaniem przykrych objawów. Uważa się, że jest jedną z najczęściej występujących chorób układu pokarmowego w dzisiejszych czasach.
Spis treści
Wrzody żołądka – przyczyny
W przebiegu choroby wrzodowej, w miejscach narażonych na działanie kwasu solnego i pepsyny powstają nadżerki i ubytki w błonie śluzowej żołądka. Udowodniono, że na chorobę wrzodową częściej cierpią kobiety, natomiast wrzody dwunastnicy częściej rozwijają się u mężczyzn. Choroba wrzodowa żołądka rozwija się na tle rozmaitych czynników. Najczęściej są to jednak:
- infekcje Helicobacter pylori – zaobserwowano, że aż u 2/3 pacjentów zarażonych tą bakterią w ciągu roku rozwija się choroba wrzodowa. Dzieje się tak, ponieważ Helicobacter pylori produkują toksyny, które wywołują stan zapalny w obrębie błony śluzowej żołądka oraz znacznie ją podrażniają;
- częste lub przewlekłe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych;
- długotrwały, silny stres.
W odniesieniu do przewlekłego stresu warto wiedzieć, że kortyzol (hormon stresu) potęguje naczynioskurczowe działanie adrenaliny i noradrenaliny w stosunku do tętnic żołądka. Długotrwały stres prowadzi natomiast do chronicznego skurczu naczyń, który sprzyja niedokrwieniu błony śluzowej. Czyni ją to mniej odporną na działanie soku żołądkowego, w konsekwencji czego tworzą się owrzodzenia. Warto również wiedzieć, że u niewielkiej grupy pacjentów choroba wrzodowa ma podłoże genetyczne. Ścianki żołądka u pacjentów posiadają zbyt dużą liczbę komórek kubkowych produkujących kwas solny, który w nadmiarze wpływa niszcząco na delikatną ścianę żołądka.
Zobacz również: Wrzody jelita grubego.
Wrzody żołądka – objawy
Obraz kliniczny w przebiegu wrzodów żołądka nie jest specyficzny, może wskazywać na wiele innych problemów zdrowotnych, np. chorobę refluksową przełyku, niestrawność czy nawet niektóre choroby ogólnoustrojowe. Obecność wrzodów żołądka może prowadzić do wystąpienia następujących objawów:
- bóle brzucha;
- wzdęcia;
- nudności, a niekiedy nawet wymioty;
- niesmak w ustach;
- utrata apetytu;
- zaparcia na przemian z biegunkami;
- nagły spadek masy ciała;
- cofanie się treści pokarmowej z żołądka do przełyku;
- ból w nadbrzuszu, zwykle palący i uporczywy, zmniejszający się po spożyciu posiłku;
- zgaga, czyli uczucie pieczenia za mostkiem.
Choroba wrzodowa żołądka ma charakter przewlekły, przebiega z okresami remisji i zaostrzeń. Okresy bezobjawowe mogą trwać nawet do kilku miesięcy, natomiast okresy objawowe trwają średnio kilka tygodni.
Wrzody żołądka – diagnostyka
Złotym standardem w diagnostyce choroby wrzodowej jest gastroskopia, czyli endoskopowe badanie górnego odcinka układu pokarmowego. Po znieczuleniu miejscowym do żołądka przez gardło i przełyk wprowadza się giętką rurkę zakończoną kamerą. Pozwala ona dokładnie uwidocznić strukturę i ewentualne uszkodzenia błony śluzowej żołądka. Dodatkowo warto wykonać badanie laboratoryjne identyfikujące infekcję H. pylori.
Wrzody żołądka – leczenie
W przypadku wrzodów żołądka podstawą jest zmiana stylu życia, która nie tylko zmniejsza objawy, ale również pozwala błonie śluzowej żołądka na regenerację oraz chroni przed pojawianiem się wrzodów w przyszłości. Najważniejsze są zalecenia dietetyczne, które obejmują:
- spożywanie częstych, lecz małych objętościowo posiłków;
- spożywanie ostatniego posiłku nie później niż 2 godziny przed snem;
- unikanie nadmiernego solenia potraw i doprawiania ich bardzo ostrymi przyprawami;
- unikanie spożywania produktów, które długo zalegają w żołądku, np. roślin strączkowych, produktów tłustych i smażonych, fast-foodów;
- dokładne przeżuwanie kęsów pokarmowych, jedzenie bez pośpiechu;
- rezygnacja z żucia gum i palenia papierosów.
Istotnym elementem leczenia choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy jest leczenie farmakologiczne (rekomenduje się lek osłonowy IPP w połączeniu z dwoma antybiotykami, zwykle wybieranymi z następujących: metronidazol, amoksycylina lub klarytromycyna). Jednakże osoby cierpiące na chorobę wrzodową powinny dodatkowo podlegać psychoterapii mającej na celu nauczenie radzenia sobie ze stresem. Wszystko przez to, że u znacznej większości pacjentów obserwuje się napięcie wynikające ze stresu w życiu codziennym, co nasila lub wręcz inicjuje powstawanie nowych wrzodów.
![](https://www.spirulina.pl/wp-content/uploads/2021/04/polecane.jpg)
![](https://www.spirulina.pl/wp-content/uploads/2020/10/olej-z-czarnuszki-kapsulki-bioalgi.jpg)
Czarnuszka siewna (łac. Nigella sativa) jest naturalną substancją znaną od tysiącleci ze swoich właściwości. Wykorzystywana jest m.in. przy zmienionej chorobowo skórze. Działa antygrzybicznie, przeciwwirusowo, antyalergicznie, przeciwwrzodowo, ...
Zobacz tutaj ...
![](https://www.spirulina.pl/wp-content/uploads/2016/10/olej-z-czarnuszki-w-płynie.jpg)
Tłoczony na zimno olej z czarnuszki egipskiej dzięki swoim właściwościom może pomóc w zwalczaniu wszelkiego rodzaju zmian skórnych. Chroni komórki organizmu przed wolnymi rodnikami co powoduje, że skóra wygląda młodziej ...
Zobacz tutaj ...
Bibliografia
- Janowska M., Prystupa A., Choroba wrzodowa jako jednostka psychosomatyczna, Medycyna Ogólna i Nauki o Zdrowiu, 4/2012.
- Kurek J., Gierek M., Powikłana choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy wciąż dużym wyzwaniem dla chirurgii. Opis przypadku, Chirurgia Polska, 2/2013.
- Dąbrowski A., Wielka interna – gastroenterologia, Wydawnictwo Medical Tribune Polska, Warszawa 2019.
Zostaw komentarz