Aktualizacja: 1 lipca 2024
Roztwór koloidalny zgodnie z definicją jest układem dyspersyjnym, w którym w fazie rozpraszającej lokalizują się skupiska licznych cząsteczek tworzących charakterystyczne agregaty o określonych wymiarach. Wymiary te mieszczą się przeważnie w zakresie 1-100 nm, choć w niektórych przypadkach mogą dochodzić do 500 nm. Roztwory koloidalne zwane są również układami koloidalnymi lub też zawiesinami koloidalnymi.
Spis treści
Co to jest roztwór koloidalny?
Roztwór koloidalny to niejednorodny, czyli heterogeniczny układ, w którym cząstki fazy rozproszonej w ośrodku ciekłym bądź gazowym poruszają się tzw. ruchami Browna. Ruchy Browna opisuje się jako ruchy drgające, obrotowe, chaotyczne oraz nieustanne, przy czym poruszające się cząstki rozpraszają światło zgodnie z efektem Tyndalla, a więc z wytworzeniem stożka świetlnego.
Standardowy roztwór koloidalny składa się z dwóch faz:
- fazy ciągłej – jest to substancja rozpraszająca, czyli ośrodek dyspersyjny;
- fazy rozproszonej – substancji zdyspergowanej w powyższym ośrodku dyspersyjnym.
Jest to tzw. koloid fazowy, choć w biochemii wyróżnia się również koloidy cząsteczkowe. W ich przypadku fazę rozproszoną stanowią makro cząsteczki. Nie obserwuje się więc dobrze zaznaczonej granicy fazowej, ponieważ cząsteczki rozpuszczalnika mogą bezproblemową przenikać do wnętrza makrocząsteczek.
Roztwory koloidalne – przykłady
Podstawowymi przykładami roztworów koloidalnych, z którymi styczność ma każdy człowiek, są: styropian, lakier do paznokci, krem do ciała, mleko. Koloid, w którym łączą się ze sobą dwie fazy ciekłe, nazywany jest emulsją. Przykładem takiej emulsji może być choćby śmietana. Przykłady roztworów koloidalnych po wzięciu pod uwagę ośrodek rozpraszający i substancję rozpraszaną to:
- mgła – ośrodkiem rozpraszającym jest gaz, natomiast substancją rozpraszaną jest ciecz;
- dym – ośrodkiem rozpraszającym jest również gaz, jednak substancją rozpraszaną jest ciało stałe;
- lakier do paznokci – w tym przypadku ciecz jest zarówno ośrodkiem rozpraszającym, jak i substancją rozpraszaną. Jest to jednocześnie przykład emulsji;
- styropian – ciało stałe jest ośrodkiem rozpraszającym, natomiast gaz jest substancją rozpraszaną. Taki roztwór koloidalny nazywa się pianą stałą;
- złoto w stopionym boraksie – to charakterystyczna zawiesina koloidalna, w której substancją rozpraszaną jest ciało stałe, a ośrodkiem rozpraszającym jest ciecz.
Roztwór koloidalny wyróżnia się tym, że z reguły jego składniki można bezproblemowo rozróżnić przy użyciu odpowiednich przyrządów optycznych, a niekiedy nawet gołym okiem. Najczęściej stosowanym urządzeniem do analizy roztworów koloidalnych jest mikroskop elektronowy. Warto zaznaczyć, że roztwory koloidalne nie mają zdolności przenikania przez błony półprzepuszczalne.
Roztwory koloidalne a roztwory rzeczywiste
Roztwory recepturowe dzieli się na rzeczywiste i koloidalne, biorąc pod uwagę ich parametry fizykochemiczne. Zgodnie z definicją roztworami rzeczywistymi nazywa się takie układy fizyczne, w których średnica cząsteczek rozproszonych nie przekracza 1 nm. Dla porównania roztworami koloidalnymi nazywa się układy dyspersyjne, w których w fazie rozpraszającej znajdują się skupiska cząstek o wymiarach powyżej 1 nm. Warto zaznaczyć, że roztwory rzeczywiste w większości przypadków są przeźroczyste.
![](https://www.spirulina.pl/wp-content/uploads/2021/04/polecane.jpg)
![](https://www.spirulina.pl/wp-content/uploads/2020/06/koenzym-mini.jpg)
Koenzym Q10, który Państwu oferujemy pozyskiwany jest przy użyciu naturalnego procesu fermentacji. Jest to czysty izomer trans, w 100% naturalny i identyczny jak Koenzym Q10 występujący w naszym organizmie, dzięki czemu bardzo wysokiej biodostępności.
Zobacz tutaj ...
Bibliografia
- Ferrier D., Biochemia, Wydanwictwo Urban & Partner, Wrocław 2018.
- Stryer L., Berg J., Ttymoczko J., Biochemia, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2018.
Zostaw komentarz